خانه / امام زمان / او خواهد آمد

او خواهد آمد

            امام زمان (عج)  از نگاه  نهج البلاغه

آنچه که در نهج البلاغه شریف  درباره وجود نازنین حضرت مهدى(عج)آمده است را مى توان اینگونه برشمرد

– خالى نبودن زمین از حجت هاى الهى خطبه ۱
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
– امام زمان،جانشین پیامبران الهى خطبه ۱۸۲۰
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
– غیبت طولانى حضرت خطبه ۱۸۲٫
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
– ظهور امام زمان بعد از انتظارى طولانى خطبه ۱۵۰٫
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
– کامل شدن نعمت ها و برآورده شدن آرزوها در عصر ظهور حکمت ۲۰۹٫
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
– الهى شدن خواسته هاى بشر در زمان ظهور خطبه ۱۰۰۰
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
– محورى شدن قرآن در عصر ظهور خطبه ۱۳۸
 
 
 
 
 
 
 
 
 
– حاکمیت عدل اسلامى در عصر ظهور خطبه ۱۳۸٫
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
– احیاى مجدد قرآن و سنت پیامبر(ص)درعصر ظهور خطبه ۱۳۸٫٫

مسأله مهدویت در نهج البلاغه از دو نظر قابل بررسى است.

یکى از دیدگاه ملاحم وپیشگویى هاى امام(ع)ودیگر مربوط به آینده جهان است.

واما خطبه هایى که حضرت در آن ها به مهدویت اشاره کرده اند: خطبه ۰ ۱۰، ۱۳۸، ۱۵۰, ۱۸۲، ۱۸۷، ۱۹۵ وحکمت ۴۷ ۱ و ۲۵۹

در نهج البلاغه امیر مؤمنان(ع)درباره حضرت مهدى(ع)سخنانى آمده است.

براى
نمونه درباره سیرت حضرت ولى عصر(ع)در خطبه شیوایى چنین آمده: جامه حکمت به
تن کرده،و آن را با جمیع آداب و شرایطش،از توجه و شناخت و اتصال با او
وگسستن از غیر او، فراگرفته است. پس حکمت نزد آن حضرت گمشده اوست که در جست
و جوى آن کوشا است و آرزوى اوست که به برآورده شدنش دل بسته است.هنگامى که
فتنه ها روى آورده اسلام غریب شود،او درگوشه اى عزلت مى گزیند و غربت
اختیار مى نماید. رنج ها را به جان مى خرد و از عزلتگاه خود بیرون نمى
آید.او یگانه بازمانده از حجت هاى پروردگار و واپسین جانشین از تبار
پیامبران است.(۱)

ابن ابى الحدید و دیگران تصریح کرده اند که این خطبه در حق قائم آل
محمد(ع)مى باشد و در خطبه شقشقیه در همین رابطه مى فرماید: قسم به
پروردگارى که دانه راشکافت و انسان را آفرید،اگر نبود انبوه حاضران و قیام
حجت با وجود یار و یاور، و نبود آن پیمانى که خداوند از دانایان امت گرفته
است که در برابر پرخورى ستمگر وگرسنگى ستمکش صبر نکنند، هر آینه زمام و
ریسمان شتر خلافت را برکوهان آن مى انداختم…

امیرالمؤمنین(ع)در این خطبه یکى از علل پذیرش بیعت را پس از ۲۵ سال
فترت، اجتماع انبوه مردم و زمینه سازى براى حکومت جهانى حضرت مهدى(ع)و قیام
قائم آل محمد به هنگام فراهم شدن اصحاب و یاران آن حضرت مى شمارد.

آنچه که در نهج البلاغه شریف  درباره وجود نازنین حضرت مهدى(عج)آمده است را مى توان اینگونه برشمرد

– خالى نبودن زمین از حجت هاى الهى خطبه ۱

– امام زمان،جانشین پیامبران الهى خطبه ۱۸۲۰

– غیبت طولانى حضرت خطبه ۱۸۲٫

– ظهور امام زمان بعد از انتظارى طولانى خطبه ۱۵۰٫

– کامل شدن نعمت ها و برآورده شدن آرزوها در عصر ظهور حکمت ۲۰۹٫

– الهى شدن خواسته هاى بشر در زمان ظهور خطبه ۱۰۰۰

– محورى شدن قرآن در عصر ظهور خطبه ۱۳۸

– حاکمیت عدل اسلامى در عصر ظهور خطبه ۱۳۸٫

– احیاى مجدد قرآن و سنت پیامبر(ص)درعصر ظهور همان.

———————————————————————

۱٫نهج البلاغه عبده ج ۰۲ ص ۱۰۸ شرح باب الحدید ج۲ ص ۴۳۵٫

درباره‌ی admin

پاسخ دهید